Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

Jednym z najważniejszych praw majątkowych przysługujących udziałowcom jest prawo do dywidendy. Przysługuje ono udziałowcom z wypracowanego zysku, który zostanie przekazany do podziału. W spółkach kapitałowych zasady ich wypłaty odbywają się w oparciu o przepisy Kodeksu spółek handlowych i/lub zapisy wynikające z umowy spółki.

Wspólnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników. Kwota zysku przeznaczona do podziału nie może jednak przekraczać zysku za ostatni rok obrotowy, powiększonego o niepodzielone zyski z lat ubiegłych oraz o kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych, które mogą być przeznaczone do podziału. Kwotę tą jesteśmy zobowiązani pomniejszyć o niepokryte straty, udziały własne oraz o kwoty, które zgodnie z ustawą lub umową spółki powinny być przeznaczone z zysku za ostatni rok obrotowy na kapitały zapasowy lub rezerwowe.

Spółka (o ile umowa spółki to przewiduje) może wypłacić zaliczkę na poczet przewidywanej dywidendy, jeżeli jej zatwierdzone sprawozdanie finansowe za poprzedni rok obrotowy wykazuje zysk i o ile spółka posiada środki wystarczające na wypłatę. Zaliczka może stanowić najwyżej połowę zysku osiągniętego od końca poprzedniego roku obrotowego, powiększonego o kapitały rezerwowe utworzone z zysku, którymi w celu wypłaty zaliczek może dysponować zarząd, oraz pomniejszonego o niepokryte straty i udziały własne (art. 194 i 195 ustawy z dnia 15 września 2000 Kodeks Spółek handlowych – Dz. U z 2013 r. poz. 1030). Dlatego też, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie mogą wypłacać zaliczki w poczet dywidendy w trakcie pierwszego roku działalności.

Wspólnik, który wbrew przepisom prawa lub postanowieniom umowy spółki otrzymał wypłatę, obowiązany jest do jej zwrotu (art. 198 ww ustawy Kodeks Spółek handlowych). Natomiast członkowie organów spółki, którzy ponoszą odpowiedzialność za taką wypłatę, odpowiadają za jej zwrot spółce solidarnie z odbiorcą.

W spółkach akcyjnych akcjonariusze mają prawo do udziału w zysku wykazanym w sprawozdaniu finansowym, zbadanym przez biegłego rewidenta, który został przeznaczony przez walne zgromadzenie do wypłaty akcjonariuszom. Kwota zysku przeznaczona do podziału nie może jednak przekraczać zysku za ostatni rok obrotowy, powiększonego o niepodzielone zyski z lat ubiegłych oraz o kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych, które mogą być przeznaczone na wypłatę dywidendy. Kwotę tą jesteśmy zobowiązani pomniejszyć o niepokryte straty, akcje własne oraz o kwoty, które zgodnie z ustawą lub statutem powinny być przeznaczone z zysku za ostatni rok obrotowy na kapitały zapasowy lub rezerwowe (art. 347 i 348 ustawy Kodeks Spółek handlowych). Mowa jest tu w szczególności o obowiązku przekazywania co najmniej 8% zysku za dany rok obrotowy na kapitał zapasowy, dopóki kapitał ten nie osiągnie co najmniej 1/3 kapitału zakładowego (art. 396 § 1 ustawy Kodeks Spółek handlowych).

Spółka (o ile statut to przewiduje) może wypłacić zaliczkę na poczet przewidywanej dywidendy, jeżeli jej zatwierdzone sprawozdanie finansowe za poprzedni rok obrotowy wykazuje zysk i o ile spółka posiada środki wystarczające na wypłatę. Zaliczka może stanowić najwyżej połowę zysku osiągniętego od końca poprzedniego roku obrotowego, wykazanego w sprawozdaniu finansowym, zbadanym przez biegłego rewidenta, powiększonego o kapitały rezerwowe utworzone z zysku, którymi w celu wypłaty zaliczek może dysponować zarząd, oraz pomniejszonego o niepokryte straty i akcje własne (art. 349 § 1 i 2 ustawy Kodeks Spółek handlowych ). Z uwagi na treść tych przepisów, spółki akcyjne również nie mogą wypłacać zaliczki w poczet dywidendy już w pierwszym roku działalności.

Zgodnie z art. 350 § 1 ustawy Kodeks Spółek handlowych akcjonariusze, którzy wbrew przepisom prawa albo postanowieniom statutu otrzymali jakiekolwiek świadczenia od spółki, obowiązani są do ich zwrotu. Natomiast członkowie zarządu lub rady nadzorczej, którzy ponoszą odpowiedzialność za dokonanie nienależnych świadczeń, odpowiadają za ich zwrot solidarnie z odbiorcą świadczenia.

Realizacja uprawnienia w postaci wypłaty dywidendy wiąże się jednak z wieloma konsekwencjami podatkowymi, w szczególności po stronie spółki wypłacającej. W zależności od podmiotu jakiemu wypłacamy dywidendę (osobie prawnej czy też osobie fizycznej) jak i miejsca zamieszkania lub siedziby otrzymującego dywidendę, na podmiocie wypłacającym - płatniku będą ciążyć odmienne zasady opodatkowania. Jeśli wypłata dywidendy następuje na rzecz osób fizycznych to zastosowanie znajdą unormowania wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast gdy odbiorcą jest spółka kapitałowa - zastosowanie będą miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Należy również podkreślić, iż w przypadku wypłaty dywidendy podmiotom zagranicznym (zarówno zagranicznym osobom fizycznym jak i zagranicznym spółkom prawnym) płatnik będzie zobowiązany również do przeanalizowana czy oprócz przepisów ustaw podatkowych nie będą miały zastosowania również przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W niniejszym opracowaniu chcielibyśmy Państwu szczegółowo przybliżyć zasady opodatkowania dywidendy wypłaconej na rzecz zagranicznych osób fizycznych jak również zagranicznych spółek kapitałowych.

1. Dywidendy wypłacane udziałowcom (akcjonariuszom) będącym osobami fizycznymi – nierezydentom

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Polski miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W przypadku wypłaty dywidendy na rzecz ww. osób będziemy mieli do czynienia z koniecznością opodatkowania jej na zasadach określonych w art. 30a ust. 1 pkt. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co do zasady wypłata dywidendy przez polską spółkę dla osoby fizycznej zagranicznej zgodnie z art. 30 a ust. 1 pkt 4 ww ustawy oznacza opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem w wysokości 19 %, pobieranym przez płatnika (zgodnie z art. 41 ust. 4 ww ustawy). Należy jednak podkreślić, iż w przypadku, gdy osoba fizyczna otrzymująca dywidendę jest rezydentem kraju, z którym Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, to do opodatkowania tego świadczenia stosuje się w pierwszej kolejności postanowienia tej umowy.

 Najczęściej regułą jest iż umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowią, że dywidendy opodatkowane są zarówno w państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej, jak i państwie, w którym zamieszkuje odbiorca świadczenia. Jednak wysokość podatku, jaki można pobrać w państwie źródła, jest ograniczona. Poszczególne umowy przewidują różne stawki - 5%, 10% albo 15%.

 Z art. 30 a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że zastosowanie przez płatnika stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji .

WAŻNE: Certyfikat rezydencji to dokument wydany przez właściwy organ administracji podatkowej danego państwa, potwierdzający dla celów podatkowych miejsce zamieszkania podatnika (art. 5 a pkt 21 ww ustawy).

Od 4 stycznia 2015 roku obowiązują nowe regulujące dotyczące certyfikatów rezydencji. W art. 41 ust. 9a-9d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zapisano, że:

  • Jeżeli miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania (art. 41 ust. 9a).

  • Jeżeli w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie, podatnik jest obowiązany do niezwłocznego udokumentowania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych nowym certyfikatem rezydencji. Przepis ust. 9a stosuje się odpowiednio (art. 41 ust 9b).

  • Jeżeli podatnik nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 9b, odpowiedzialność za niepobranie podatku przez płatnika lub pobranie podatku w wysokości niższej od należnej ponosi podatnik (art. 41 ust. 9c).

  • Jeżeli z dokumentu posiadanego przez płatnika, w szczególności faktury lub umowy, wynika, że miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie w okresie dwunastu miesięcy od dnia wydania certyfikatu, a podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w ust. 9b, przepisy ust. 9a i 9c nie mają zastosowania od dnia, w którym płatnik uzyskał ten dokument (art. 41 ust. 9d).

Warto zwrócić uwagę, że przepisy te przenoszą ciężar uaktualnienia certyfikatu na podatnika. Jak wskazał ustawodawca w uzasadnieniu do zmiany ustawy:

„(...) przyznanie płatnikowi prawa do korzystania z takiego certyfikatu przez wskazany okres nie zwalnia podatnika z obowiązku jego aktualizacji w sytuacji zmiany miejsca siedziby lub zamieszkania podatnika. Wobec tego, doregulowania wymaga również kwestia podziału odpowiedzialności płatnika i podatnika, w przypadku gdy aktualizacja taka nie zostanie dokonana”.

To korzystna zmiana dla polskich podmiotów będących płatnikami, gdyż w wielu przypadkach nie posiadają oni informacji o zmianach zachodzących po stronie kontrahentów zagranicznych (podatników). Jednakże w sytuacji, gdy z dokumentu posiadanego przez płatnika, w szczególności faktury lub umowy, wynika, że miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych uległo zmianie w okresie 12 miesięcy od dnia wydania certyfikatu, a podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa powyżej, przepisy dotyczące ważności certyfikatu oraz odpowiedzialności podatnika nie mają zastosowania od dnia, w którym płatnik uzyskał ten dokument.

WAŻNE: Zgodnie z ustawą z 29 sierpnia 2014 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (art. 11) wprowadzono przepis przejściowy, w myśl którego jeżeli miejsce zamieszkania lub siedziby podatnika zostało udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, wydanym przed 4 stycznia 2015 roku, od tego dnia płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych 12 miesięcy od dnia jego wydania.

Powyższy przepis oznacza, że jeżeli polski podmiot uzyskał certyfikat rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta przed 4 stycznia 2015 roku, może stosować ten certyfikat przez okres 12 miesięcy od dnia jego wydania.

Jeżeli dywidenda jest wypłacana dla zagranicznej osoby fizycznej wówczas polski podmiot wypłacający dywidendę powinien:

  • pobrać i wpłacić podatek na konto właściwego urzędu skarbowego w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrał zryczałtowany podatek;

  • przekazać do urzędu skarbowego do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku – deklarację PIT-8AR;

  • przekazać zagranicznemu podatnikowi w terminie 14 dni od dnia złożenia przez podatnika pisemnego wniosku oraz urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych informację IFT-1 (dotyczy to tylko sytuacji, gdy podatnik zagraniczny wystąpi z pisemnym wnioskiem do płatnika o wydanie przedmiotowej informacji);

  • przekazać zagranicznemu podatnikowi do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat, lub do dnia zaprzestania przez płatnika działalności przez upływem tego terminu oraz urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych informację IFT-1R.

2. Dywidendy wypłacane osobom prawnym - nierezydentom

W art. 22 ustawy z dnia 15 lutego 1992 o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca uregulował zasady opodatkowania dywidend wypłacanych przez polski podmiot dla zagranicznych osób prawnych.

Jeżeli spółka mając siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wypłaca dywidendę:

  • spółce mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, to przy spełnieniu określonych w przepisach warunków dotyczących wysokości i okresu posiadania udziału – wypłacona dywidenda jest zwolniona w Polsce z opodatkowania.

  • spółce mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, ale warunki dotyczące wysokości i okresu posiadania udziału nie są spełnione lub spółce państwa trzeciego -wówczas w Polsce zostanie pobrany podatek od wypłaconej dywidendy według stawki 19% lub stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

WAŻNE: Generalnie polski podmiot wypłacający dywidendę dla podmiotu zagranicznego powinien potrącić zryczałtowany podatek dochodowy w wys...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę