Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

AKTUALNOŚCI , AMORTYZACJA , KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW (art. 22-23) , NIERUCHOMOŚCI

11 grudnia 2014

Prawo do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji zakupionego lokalu

167

Nabyty lokal może być amortyzowany według indywidualnej stawki amortyzacyjnej o ile uprzednio był używany przez okres dłuższy niż 60 miesięcy lub został ulepszony oraz został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Wówczas nieruchomość może być amortyzowana według stawki indywidualnej, jednak okres amortyzacji nie nie może być krótszy niż 10 lat.

Stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 7 października 2014 roku nr IPPB1/415-814/14-2/KS

Sytuacja Podatnika

Wnioskodawczyni w dniu 11 czerwca 2014 r. kupiła na rynku wtórnym lokal mieszkalny z odrębną własnością. Wskazany lokal znajduje się w budynku mieszkalnym będącym w zasobach spółdzielni mieszkaniowej oraz został wybudowany i oddany w użytkowanie poprzednim właścicielom w 1983 r. Lokal ten Wnioskodawczyni planuje wynająć, a wynajem rozliczyć na zasadach ogólnych w PIT-36.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lokal ma status środka trwałego i podlega amortyzacji. Wartość początkową stanowi cena nabycia oraz koszty notarialne.

Ponieważ nieruchomość będzie przez Wnioskodawczynię po raz pierwszy wprowadzona do ewidencji środków trwałych to, czy zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 ww. ustawy Wnioskodawczyni ma prawo do indywidualnej stawki amortyzacyjnej i czy może ją ustalić na poziomie 7%.

Stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej

Zgodnie z treścią art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 – z wyjątkiem:

  • trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem,

  • kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków– dla których okres amortyzacji – nie może być krótszy niż 3 lata.

Stosownie do postanowień art. 22j ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za używane – jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Powyższy zapis należy rozumieć w ten sposób, że indywidualne stawki amortyzacyjne mogą być ustalane m.in. dla takich środków trwałych, które w rozumieniu ustawy są używane, a ponadto nie były wcześniej wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej przez podatnika. Ustalenie przez ustawodawcę minimalnego okresu amortyzacji środka trwałego na 10 lat oznacza, że mak...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę