Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

Rozliczenie wydatków remontowych w nabytym domku jednorodzinnym przeznaczonym dla celów wynajmu

Artykuły | 29 czerwca 2020 | NR 67
60

Osoba fizyczna nabyła domek jednorodzinny. Jest on w dość złym stanie technicznym i na pewno nie nadaje się bez dokonania remontu do celów wynajmu. Podatnik chcąc uniknąć sporów w urzędem skarbowym, od początku rejestruje się jako przedsiębiorca z PKD dotyczącym wynajmu mieszkań i wybiera ogólne zasady opodatkowania. Na remont domku należy wydatkować łącznie około 200 000 zł. Czy w związku z tym, że domek będzie remontowany a standard remontu będzie dostosowany do techniki czasów współczesnych, całość wydatków może być uznana za koszty podatkowe w dacie poniesienia kosztu?

ODPOWIEDŹ

Wszystkie wydatki poniesione przez osobę fizyczną na wyremontowanie domku jednorodzinnego przeznaczonego na cele wynajmu – choć w rozumieniu potocznym są remontem – na gruncie prawa podatkowego są uznawane jako wydatki zwiększające (tworzące) wartość początkową środka trwałego. Będą one zatem rozliczane poprzez podatkowe odpisy amortyzacyjne. 

UZASADNIENIE

W problematyce remontów należy wyróżnić dwa odmienne stany faktyczne:

  • Pierwszy dotyczy sytuacji (nr 1), w której dana nieruchomość budynkowa jest już uznana przez przedsiębiorcę, jako środek trwały i poddana amortyzowaniu (lub była poddawana amortyzacji).
  • Druga sytuacja (nr 2), gdy przedsiębiorca zakupuje budynek i po remoncie (w znaczeniu potocznym oraz Prawa budowalnego) zamierza wykorzystywać go do celów działalności gospodarczej). 

Generalna różnica pomiędzy przedstawionymi sytuacjami jest taka, że w pierwszym przypadku budynek jest już środkiem trwałym a w drugim nie posiada takiego statusu w rozumieniu art.22a u.p.d.o.f. Ma to swoje skutki dla zasad rozliczenia wydatków remontowych do w kosztach podatkowych. Przy czym należy przypomnieć, że w zależności od podatkowej kwalifikacji wydatku, w pewnych przypadkach wydatek jest kosztem w dacie poniesienia, w innych jest rozliczany poprzez odpisy amortyzacyjne. 

Sytuacja nr 1 
Budynek jest już środkiem trwałym i jest przykładowo poddawany amortyzowaniu lub też został już całkowicie zamortyzowany – innymi słowy jest w trakcie eksploatacji (co ma fundamentalne znaczenie). W przypadku decyzji o remoncie należy dokonać weryfikacji wydatków w oparciu o treść art.22g ust.17 u.p.d.o.f.: Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust.1, 3–9  i 11–15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. 
Jeżeli zatem wydatki na remont budynku nie spełniłyby powyższych wskazań, należy uznać że mamy do czynienia z remontem (nie jest to pojęcie zdefiniowane w prawa podatkowym) i całość wydatków zaliczać do kosztów podatkowych. Zauważyć jednak należy, że w treści art.3 pkt 8 Prawa budowlanego zdefiniowano remont następująco: …należy przez to rozumieć wykonywanie w istnie...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę